ann-ochan

อ่านแล้วขอป้ากรีสด้วยความอิจฉาริษยาหน่อยเหอะ

น้องเธอฝันเป็นจริง แล้วโอจังก็พูดคุยกะน้องได้น่ารักมากๆๆๆ

โชคดีจังเลยน๊า จิเน็นคุงงงงงงง

ย่อๆ แบบหัวหน้าจับตาไม่ทัน ฮ่าๆๆๆ ผิดพลาดประการใดขออภัยด้วย

เปิดพิมพ์ไป ทำงานไปอ้ะ แบบด่วนสุดชีวิต

CREDIT : redchemistry.lj

อินโทร

ในตอนเย็นที่ปกคลุมด้วยความรู้สึกผสมผสานกันระหว่างความสุขและกังวลใจ จิเน็นคุงมาถึงที่โลเกชั่นสำหรับการสัมภาษณ์ แม้ว่าเค้าจะได้ไปรอในห้องสำหรับรออยู่ก่อนแล้ว แต่เค้าก็ยังกระสับกระส่ายแล้วก็ไม่สามารถนั่งลงได้ หลังจากนั้น 5 นาที โอโนะคุงก็ได้เดินเข้ามาในห้องด้วยอารมณ์ที่เงียบสงบ ! นี่เป็นการพบกันระหว่างรุ่นพี่ที่แสนขี้อายและรุ่นน้องที่ดีใจสุดๆ  (แม้ว่าบรรยากาศจะดูเหมือนว่า"จะทำยังไงดีนะ"ก็ตาม) นี่คือซีนที่ทำให้คนยืนอยู่ยังรู้สึกเขินเมื่อมองมายังเค้าทั้งสอง เราจะเริ่มการสัมภาษณ์กันเลย

จู่ๆ ก็ข้ามมาครึ่งหลังเอาที่แบบพีคๆ (กรีส) บวกเมนต์แอน(ในวงเล็บสีฟ้า)แถมไปเลย 555  

โอจัง : จิเน็นคุงมีแฟนรึยัง (ถามไปเพื่ออะไรฮะโอจัง?)

จิเน็น: ไม่มีครับ (หัวเราะ)

โอจัง :อ๊ะ~อย่างงั้นหรอกเหรอ (หัวเราะ) งั้นคราวหน้าเราไปตกปลากันดีกว่า ไปตกปลาที่ทะเลกัน (เฮ้ยย ชวนไปเดท?)

จิเน็น: โอเคครับ

โอจัง :แต่ว่าคิดว่าทะเลมันน่ากลัวอยู่หน่อยนะ เพราะทะเลมันอันตราย 

จิเน็น: ผมมั่นใจว่าปลาคงจะดึงผมไปแน่ๆ *หัวเราะ* แล้วผมก็คงจะตกไปในทะเล..ผมไม่เคยขึ้นเรือมาก่อน ผมอาจจะเมาเรือก็ได้นะครับ

โอจัง :ถ้าเราได้ไปตกปลากันจริงๆ ก็ ผมคิดว่าน่าจะเป็นทริปตกปลาสัก 4 ชั่วโมงแบบที่ผมเพิ่งพาโชคุงไปเป็นไง มันน่าจะดีนะ ถ้านายไม่เมาเรือ (ตั้ง 4 ชั่วโมง ขอไปด้วยโคนนน)

จิเน็น: นอกจากตกปลาแล้ว โอโนะคุงปกติทำอะไรอีกครับ (ดีมากน้อง พี่ก็อยากรู้ สมกับเป็นโอโนะคุงแฟนนะเนี่ย 55)

โอจัง :ล่าสุดนี้ ผมมีวันหยุด 2-3 วันเพราะตารางงานต่างไปจากเดิม แล้วเพื่อนคู่หูตกปลาของผมก็ไม่สามารถไปออกไปตกปลาด้วยกันได้ เพราะงั้นผมก็เลยไม่ได้ไปตกปลา ก็เลยทำฟิกเกอร์ที่ไม่ได้ทำมานานแทน แต่ว่ามันล้มเหลวตลอดเลย ก็เลยคิดว่า "จะไม่ทำฟิกเกอร์อีกแล้วล่ะ!" *หัวเราะ* แล้วงานอดิเรกของจิเน็นคุงคืออะไรล่ะ (ไม่นะโอจัง อย่าเพิ่งเบื่อสิ ยังอยากดูผลงานอยู่ต่อไปน๊า)

จิเน็น: ปกติผมไม่ค่อยได้ออกไปไหน

โอจัง : อย่างงั้นหรอกเหรอ ผมน่ะไปแถวบ้านจิเน็นคุงบ่อยๆ ด้วยนะ (เฮ้ยยย ไปทำม๊ายย)

จิเน็น: เพื่อนผมก็เคยบอกว่าครั้งนึงเคยเห็นโอโนะคุงมากับนิโนะมิยะคุงแถวบ้านผมด้วยล่ะ *หัวเราะ*

โอจัง :เอ๋? แต่ผมไม่เคยไปกับนิโนะหรอกนะ...เพราะว่าปกติแล้วผมไปเรื่อยเปื่อยของผมเอง ถ้านายได้ไปแถวนั้นละก็ จะแนะนำร้านแมคกาซีนให้นะ ผมสามารถเอาปลาไปให้ที่บ้านได้ด้วยนะ *หัวเราะ* ....จิเน็นคุง ตอนนี้ผมได้มองหน้านายใกล้ ๆ ขนตานายเนี่ยยาวจังนะ  (เอ่อ โอจัง...มันหวานไปมั๊ยอ้ะ เอาปลาไปฝาก ชมเรื่องขนตา ขอลาตายละก๊า ว่าแต่ บ้านจิเน็นแถวไหนเนี้ยยย555)

จิเน็น: หลายคนก็บอกแบบนั้นครับ *หัวเราะ*

โอจัง : ผมเคยคิดถึงเรื่องนี้บางครั้งตอนสัมภาษณ์อยู่ เป็นสิ่งเดียวที่ผมยังจำได้ระหว่างสัมภาษณ์แบบลางๆ  *หัวเราะ*

จิเน็น : *หัวเราะ*

โอจัง : ครั้งหน้าเราไปถีบเรือในสวนสาธารณะใกล้ๆ นี่กันไหม (โอจัง - -; ตั้งอกตั้งใจพาน้องไปไหนต่อไหนจริงนะ)

จิเน็น : เยี่ยมไปเลยครับ!

โอจัง : แต่เพราะเค้ามีป้ายห้ามจับปลาอยู่อะนะ เพราะอย่างนั้นก็คงได้แค่ถีบเรือ *หัวเราะ*  แต่มันก็คงจะดี แม้แต่เราแค่เดินเล่นอะนะ! (อื้มมมม หยอดเข้าปายยยย)

จิเน็น : ใช่เลยครับ  วันนี้ขอบคุณมากนะครับ ถึงแม้ว่าเราจะได้พุดคุยกันแบบนี้ แต่ผมก็ยังประหม่าอยู่ตลอดเลย...จะต้องใช้เวลานานเท่าไหร่นะ ที่ผมจะหายจากอาการประหม่านี้ *หัวเราะ*

โอจัง : นายไม่เหมือนคนที่ประหม่าสักหน่อย รู้ไหม *หัวเราะ*

แล้วก็สำหรับจิเน็นคุงผู้ที่ประหม่าตั้งแต่เริ่มต้นจนจบการสัมภาษณ์ แล้วก็โอโนะคุง ผู้ที่มีอารมณ์สงบจนสังเกตุเห็นถึงขนตาของอีกฝ่าย  หัวใจที่เต้นแรง การพูดคุยอย่างสนิทสนมจนจบการสัมภาษณ์  พวกเค้าถึงขั้นตกลงว่าจะไปสนุกร่วมกัน.... ใครจะรู้ ในวันนึงคุณอาจจะเจอเค้าสองคนถีบเรืออยู่ในสวนสาธารณะก็ได้!? (แม่งเกือบลุกขึ้นฉีกบทสัมภาษณ์ทิ้ง5555 ไอ้ตอนที่หนังสือเขียนลงท้ายนี่แหละ กรีสส อย่างกับฟิค มันจะให้ฉันจิ้นไปไหนนนนนน อร๊ากกกก โหยหวน)

วันนี้ % การเติมเต็มความฝัน: 100%

โอจัง : ในที่สุดเราก็ได้เจอกันสักทีนะ *หัวเราะ* ถึงแม้ว่าผมจะไม่รู้เลยว่าเค้าประหม่า...แต่ว่าเค้าก็น่ารักมาก ผมสงสัยว่าจิเน็นคุงจะให้% สำหรับวันนี้เท่าไหร่กันนะ  สำหรับผมแล้ว แน่นอน 100% บางทีเราอาจจะจะแพลนวันที่ออกไปเจอกันตามถนนที่ผมไปเที่ยวบ่อยๆก้ได้นะ นั่นไม่เหมือนเดทหรอกเหรอ!? *หัวเราะ*

(โอจัง ฮีเดวิลลลล มาโอออออออ มากคร้า ฮีจะยั่วน้องไปถึงไหน แค่นี้น้องเค้าก็หลงจะแย่  น่ารักเว้ยยย หยอดขนาดนี้ ใครไม่รักไม่หลงก็บ้าแล้ว แอนก็อีกหนึ่งคน 5555 แต่ว่าชวนกันอย่างนี้ มันจะไม่แปลกเร้อออ โอจัง นี่คิดมากนะเนี่ย ก็ชายทั้งคู่ อร๊ากกกก ทึ้งหัวตัวเอง แอนบ้าไปแล้วขออภัย 5555)    

คนพิมพ์ขอหนีไปก่อนด้วยอาการ มดกัดมือ  กับหลบไปกินใบบัวบกสัก 10 กำ  ไว้จะมาอีดิทตอนต้นให้จบอีกทีก๊า

+++

แปะเรื่องไร้สาระของแอนเอง แวะไปทำที่บล็อคคุณเกงกิมา http://genkichan.exteen.com

คำถามแฟนพันธ์แท้อาราชิ ฮาๆดี ยากโครตอ่ะ เดาไปหลายข้อ ได้ไประดับซุปเปอร์ อาราชิ มาเนีย(คะแนนสุดท้ายพอดี)

กระดาษคำตอบของแอน 55 ขำตัวเองที่ตรงข้อที่ถามว่าใครสารภาพรักกันด้วยคำพูดตรงๆแบบไหน จำโอได้คนเดียวอ่ะ คนอื่นผิดล้วนๆ

ถ่ายกระดาษคำตอบแล้ว ก็เลยโต๊ะทำงานมาด้วยซะ

เมื่อวานหัวหน้าเพิ่งมานั่งที่โต๊ะแล้วบ่นว่าโอโนะเนี่ยทำไมเยอะจัง XDDD

แอนยังบอก ไม่เห็นเยอะเลยยยย  พอดูจากรูปถ่ายสำนึกได้ว่าเยอะไม่ธรรมดาจริงๆ

เกมส์สำหรับวันนี้ บนโต๊ะ แอนมีอุปกรณ์/สิ่งของเกี่ยวข้องกับอาราชิกี่อย่าง

ตอบถูกมีรางวัลให้ 5555