ann-ochan

อะฮุ ยังไม่มีดิสคอฟใหม่ แต่ไปเจอดิสคอฟที่เก็บๆ ไว้ในแผ่น(นานขนาดนั้น)

สักราวๆ ปี 04-ต้นปี 05 น่าเสียดายตอนนั้นได้แต่พิมพ์ ๆไว้ ไม่ได้ลงวันที่ง่ะ เลยไม่ได่รู้ว่ามันวันที่เท่าไหร่

ขอเอามาลงเพื่อเก็บรวบรวมละกันนิ ยังมีอีกเยอะ ถ้าให้ไปค้นที่ไดเดิมท่าจะเหนื่อย  เพราะไม่เคยมี TAG มี Category เลยอะเนาะ หากันทีละหน้า ตาลาย เรื่องแปลที่น่ารักๆ ในไดโน้นมีอีกเพียบไว้จะปลุกผีมาเก็บในนี้ด้วย

แต่กลับมานั่งๆอ่านใหม่แล้วก็รู้สึกว่าดิสคอฟฯเนี่ย โครตโอจัง มีทั้งความฮา บ้า ป่วงมาตั้งแต่ก่อนเก่า แถมยังความคิด(พิลึกๆ) แบบโอๆ อีก น่ารักกกกก อ่านแล้วจะรู้ว่าคนนี้ ไม่ธรรมดาจริงๆ 555 คิดแต่ละอย่างเจิดมากๆ

ลองมาดูดิสคอฟย้อนหลังในอดีตของโอจังในช่วงปี 04-05 ดูนะคับ

  บ้านผมเอง

แถวบ้านผมเนี่ย สุดยอดไปเลยนะเป็นที่ที่เยี่ยมดีนะ อย่างที่สถานีรถไฟเนี่ยก็ประตูที่กั้นอย่างตั๋วก็ยังใช้แบบที่ปั๊มเอาตรงหน้าสถานีก็ไม่มีคอมบีนิ แต่ทำไมก็ไม่รู้นะกลับมีซาลอนอาบแดด ช่างเป็นเมืองที่แปลกจริงๆ เนาะ

เพราะไม่มีคอมบินีเนี่ย  ผมก็สามารถเดินไปแถวหน้าสถานีได้สบายเลย เป็นที่ที่เงียบดี เป็นเมืองที่ดีจริง ๆ ปกติวันหยุดเนี่ยจะทำอะไรกันเหรอครับอาจจะก็จะนอนกลิ้งไปทั้งวัน หรือทำอะไรเรื่อยเปื่อยไปแต่ของผมเนี่ย ถ้ามีวันหยุดละก็ จะพยายามตื่นให้ได้ได้ก่อนเที่ยง ถ้าเกิดว่ายังไม่ได้ทำอะไรก่อนเที่ยงเนี่ย ก็ถือว่าแพ้แล้วล่ะเพราะพอหลังเที่ยงไปแล้วเหมือนกับเวลาก็จะผ่านไปเร็ว กลายเป็นว่า ก็จะนึกว่าพรุ่งนี้ก็ต้องทำงานอีกแล้ว

แต่ถ้าถามผมว่าทำอะไรเหรอ ก็ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษหรอกครับเพราะว่าเวลาที่อยู่บ้านไม่ค่อยได้ทำอะไร เพราะฉะนั้นก็อยากจะออกไปข้างนอก เช่น ไปซื้อของบ้างไปหาเพื่อนบ้าง ต้องหาอะไรทำนั่นแหละทุก ๆ คนก็ใช้เวลาให้คุ้มค่าด้วยนะครับโอโนะ ซาโตชิครับ

   sport gym 

ผมเองเนี่ยเมื่อ 4-5 ปีก่อนก็เคยไป sport gym บ่อยๆ เหมือนกันเล่นวิ่งบน running machine ไปครั้งแรกเนี่ยก็วิ่งไปตั้ง 45 นาที แหน่ะเทรนเนอร์ก็บอกว่าครั้งแรกก็วิ่งขนาดนี้ไม่เป็นไรเหรอก็บอกไปว่าสบายมาก แต่จริงๆ แล้วก็ไม่ไหวแล้วแต่ไปครั้งแรกก็ไม่อยากจะแพ้ตัวเอง เลยทำเข้มแข็งเป็นพิเศษ

วันต่อมาขาก็เสียไปเลย พอหลังจากนั้นก็คิดว่า โอ๊ย จะไม่ทำอีกแล้วเพราะฉะนั้นถ้าใครไปยิม ไปครั้งแรกก็อย่าเครียดเกินไปนะครับอาจจะทำให้ร่างกายเจ็บปวดได้ ระวังด้วยนะคับโอโนะ ซาโตชิครับ 

   หัวข้อเรื่องการนวด 

เครื่องนวดเนี่ยทำให้จุดที่เมื่อยล้าผ่อนคลายได้นะครับผมเองเนี่ยไม่ค่อยมีจุดที่เมื่อยล้าเป็นพิเศษคนส่วนมากก็จะบอกว่า อายุ 25 ร่างกายจะเริ่มอ่อนแอลง จะเริ่มเมื่อยล้าง่าย แต่ผมเองกลับไม่รู้สึกเลยนะว่ากำลังร่างกายจะอ่อนแอลง มีแต่จะเพิ่มขึ้นด้วยซ้ำเป็นคนระดับผมแล้วเนี่ย ก็คงจะรู้สึกอย่างนั้นละนะ

 แต่ว่าเมื่อวานเป็นครั้งแรกที่รู้สึกไม่สบายเลย ท้องปั่นป่วน ท้องมันอืดไปหมดเลย เป็นครั้งแรกก็รู้สึกว่าโดนซะแล้ว ทำไมถึงท้องอืด แก่ซะแล้วเหรอเพราะว่ากินราเมง ที่ใส่ต้นหอมมากเกินไปทำให้ท้องอืด

เพราะฉะนั้นระวังกันด้วยนะครับอย่ากินต้นหอมในราเมงมากเกินไปโอโนะ ซาโตชิครับ 

 Point Service 

การมี Point card ผมเองก็มี Point card นะครับ ที่มีก็คือ ยูวาซายะ คาร์ดเพราะผมเองเนี่ยวาดรูป ก็ต้องไปซื้อสี อุปกรณ์วาดเขียนอะไรพวกนี้แล้วก็สะสมแต้ม พอได้ของแล้ว จะไปจ่ายเงินพนักงานเค้าก็จะถามว่ามี ยูซาวายะการ์ด ไหมพอเค้าถามมา ก็จะแบบ อื้มม แล้วก็ยื่นการ์ดให้ก็จะแบบดูดีนะ ดูคุ้นเคย ผมเนี่ยไม่ใช่หน้าใหม่นะ

แล้วก็อีกอันที่เป็นข้อดีก็คือ ปกติเราจะใส่การ์ดก็จะใส่ในกระเป๋าเงินกันใช่ไหมครับ  การ์ดเนี่ยก็จะแลบออกมาหน่อยนึงแล้ว การ์ด ยูวาซายะเนี่ยมันเป็นสีทองครับ มองเผินๆ ก็เหมือนกับเครดิตการ์ดทองเลย รู้สึกว่าเท่มาก

ถ้าเกิดใครยังไม่มี ยูวาซาวะการ์ด ก็ไปทำไว้นะครับคล้ายๆ การ์ดทอง โอโนะ ซาโตชิครับ

  หัวข้อ Aquarium 

ผมเองก็ชอบ Aquarium มากเหมือนกันน๊าโดยเฉพาะเพนกวิน  ชอบเพนกวินครับ นกเพนกวินเนี่ยปกติก็จะยืนอยู่ที่โขดน้ำแข็งแล้วยืนเรียงกัน มองไปทางเดียวกันเป็นกลุ่ม ก็รู้สึกว่าน่ารักดี

อยากจะเลี้ยงมานานแล้ว เคยพยายามหาวิธีอยู่เหมือนกันนะแต่พอเช็คแล้วถ้าเอามาเลี้ยงที่บ้านก็คงจะลำบาก เช่น ได้ยินว่าค่าอาหารแพงมาก ปลาไม่สดก็ไม่ได้ นอกจากนั้น ถ้าเลี้ยงในห้องก็ต้องพาไปเดินแล้วก็ต้องมีที่ที่ใส่น้ำได้ แต่บ้านผมก็ไม่มีสระไม่มีอะไรซะด้วยหรือว่าจะให้ไปอยู่ในโอฟุโระก็คงจะไม่ได้สินะ งั้นก็คงจะเลี้ยงไม่ได้แล้วล่ะเพนกวินก็เอาไว้ดูใน Aquarium ก็พอแล้วละนะ

  เรื่องของขวัญ  

ปลายปีที่ให้ของขวัญกันเรียกว่าอะไรครับคำตอบคือ โอเซโบะครับผมเองเนี่ยก็ยังไม่เคยได้รับ โอเซโบะเหมือนกันนะแต่ของที่ได้รับหลังทำงานนี่มีแปลกๆ เยอะแยะเลย

อย่างก่อนหน้านี้เล่นละครเวที บังคุมัตสึบังปู ก็เป็นละครเกี่ยวกับชินเซนกุมิ ของที่ได้รับก็จะเป็น goods เกี่ยวกับ ชินเซนกุมิ เยอะแยะเลยเป็นของจากหนังหรือการ์ตูนที่เกี่ยวกับชินเซนกุมิเช่นพวกเป็นสายห้อยบ้าง ผ้าบ้าง  ผ้าเช็ดตัวบ้าง ช่วงที่แสดงละครเวทีบังคุมัตสึเนี่ย ก็จะใช้สายห้อยนั้นตลอดแล้วก็เอาของอื่นๆ มาประดับในห้องพักด้วยล่ะ นอกจากนั้นก็ยังได้รับผลไม้ แล้วก็ขนม

ถึงจะผ่านมาแล้วก็ต้องขอบคุณด้วยนะครับถ้าเกิดว่าหลังจากนี้มีละครอีก กรุณาเอาของมาให้อีกเถอะนะครับ

โอโนะ ซาโตชิครับ

   เรื่องเหล้า 

วันนี้เป็นคำถามเรื่องเหล้าครับ เหล้าเนี่ยอายุยี่สิบก็จะกินได้ คำถามวันนี้เหล้าที่ผลิตในท้องถิ่น (โลเคิลเบียร์) เรียกว่าอะไรครับคำตอบก็คือ เบียร์ของท้องถิ่น (โลเคิลเบียร์)ครับซึ่งในปีนี้ บริษัทโชนันบิรุ ก็ได้รับรางวัลการประกวดเบียร์ได้รับเหรียญทอง รางวัลนี้สองปีจัดครั้งนึง ซึ่งมี 56 ประเทศ มีเบียร์กว่า 2000 ยี่ห้อมาประกวดกัน 

เบียร์เนี่ยก็อร่อยดีนะครับ ผมเนี่ยเรื่องเบียร์เนี่ยไม่ค่อยเรื่องมากอะไรนักหรอก อะไรก็ดื่มได้สำหรับผมเนี่ยรสชาติแต่ละชนิดต่างกันขนาดไหนก็ไม่รู้หรอกถ้าเกิดว่าดื่มไปอึกแรกรู้สึกว่าอร่อยก็พอแล้วถึงว่าจะเป็นเบียร์กระป๋อง (ที่ไม่ใช่เบียร์สด) ก็กินได้ ถ้าเป็นเบียร์น่ะ  อันไหนอะไรก็อร่อยทั้งนั้นแหละครับ

แล้วก็ ช่วงนี้นี่ผมกินไอซ์เบียร์บ่อยมาก ๆ เพราะเพื่อนบอกว่าให้ลองใส่น้ำแข็งลงไปดูพอใส่ลงไปแล้วก็รู้สึกว่าอร่อยกว่าที่คิด กินไปได้เรื่อยๆ แล้วแถมไม่เมาด้วย ถ้าเกิดได้กินหน้าร้อนคงมีความสุขดีนะครับทุกคนมาลองดื่มบียร์ใส่น้ำแข็งดูบ้างไหมครับ อร่อยดีนะแล้วก็ไม่ค่อยเมาด้วยโอโนะ ซาโตชิครับ

  เรื่องวาดรูป 

ผมเนี่ยชอบวาดรูป แต่พอวาดแค่หัวเสร็จแล้วก็พอแล้วมีความสุขแล้ว เต็มที่แล้ว ไม่ได้วาดตัวสักทีหรือพอวาดเสร็จแล้วก็ต้องตั้งชื่อรูปก็เครียดอีกว่าจะตั้งชื่อว่าอะไรให้มันเท่ๆ ดีนะช่วงที่ว่างๆ ที่ผ่านมาเอาดินเหนียวมาทำเป็นดอกไม้ขึ้นมา(ปั้นบาระ : ดอกกุหลาบ)

ลองทำดูเล่นๆ แต่ว่าก็สวยมากกว่าที่คิดนะเนี่ยแต่ท้ายที่สุดแลวก็ใช้มือทุบมันให้หายไป(บาระ บาระเซะ) (เป็นการเล่นคำว่าทำลายลงไป ปั้นกุหลาบแล้วทำลาย)  

 เรื่องของฝาก 

เกี่ยวกับเรื่องของฝาก  ถ้าเผื่อว่าเอาของฝากซักอย่างไปให้คนต่างประเทศ จากญี่ปุ่นเนี่ยจะเอาอะไรไปให้ดีนะครับหรือว่าอย่างเช่นจะเอาพวกตะเกียบเป็นยังไงครับ คงจะแปลกดีเพราะว่าที่ญี่ปุ่นเนี่ยใช้กันเป็นปกติ  แต่ว่าถ้าคนต่างชาติได้รับคงแปลกดีนะ

ก็เลยอยากจะแนะนำให้ลองให้ดูหรือว่าพวกไม้จิ้มฟัน เพราะไม่เคยเห็นคนต่างชาติใช้ไม้จิ้มฟันกันอย่างเช่นเวลาดูในหนังฮอลีวู้ดก็ไม่เคยเห็นใครใช้เลยนะ ถ้ากินข้าวเสร็จแล้วมีคนจิ้มฟันคงตลกดี ก็อยากจะให้ดาราหญิงฮอลิวู้ด มีซีนนี้ที่ใช้ไม้จิ้มฟันดูบ้างถ้าผมเองเกิดไปต่างประเทศจะลองเอาไม้จิ้มฟันกับตะเกียบเป็นของฝากดีไหมนะ  อยากรู้ว่าคนได้รับจะรู้สึกยังไงเหมือนกันโอโนะ ซาโตชิครับ  

 เรื่องของผม ระหว่างแบงค์กับเหรียญ 

ระหว่างแบงค์ กับเหรียญ เนี่ย ผมชอบเหรียญมากกว่าเพราะพวกเหรียญเนี่ยหนัก แล้วก็มีเสียงกรุ๊งกริ๊ง ๆ ด้วยทำให้รู้สึกว่าเป็นเงินดี แล้วก็ไม่ขาดด้วย ไม่งอด้วย

ผมเนี่ย โดยเฉพาะเหรียญห้าร้อยเยนนี่ชอบมากก่อนหน้านี้ก็เริ่มสะสมเหรียญห้าร้อยเยน พอมันเริ่มเยอะขึ้นก็รู้สึกว่าหนักดีนะ  ตอนนี้ก็สะสมอยู่แต่ว่าได้มายังไม่เท่าไหร่เลยเพราะช่วงนี้มักจะเผลอใช้ไปบ้างอย่างผมเองถ้าจะเก็บเงิน คิดว่าคงเก็บเป็นเหรียญมากกว่านะจะใช้เวลาทั้งชีวิตของตัวเองเนี่ยเก็บให้ถึง 122 พันล้านเยนดีไหมนะ

โอโนะ ซาโตชิครับ 

 เรื่องการประหยัด 

ปกติเนี่ยผมก็จะพยายามระวังเช่น ไม่นอนโดยเปิดไฟ  เปิดทีวีทิ้งไว้ แต่ก็มักจะลืมเสมอเลย เปิดไฟทิ้งไว้ เปิดทีวีทิ้งไว้บ้างแล้วยิ่งช่วงนี้มักจะหลับไปทั้งๆ ที่ใส่วอร์คแมนทิ้งไว้ทั้งคืนเสียงมันก็จะดังชัดเจน  เพลงก็จะย้อนไปย้อนมาตอนนอนเลยฝันว่าตัวเองกำลังรองเพลงนี้อยู่แล้วพอฟังเพลงนี้มากๆ ไป พอเอามาฟังในวิทยุธรรมดาให้ความรู้สึกว่าเพลงนี้เสียงเปลี่ยนๆ ไป หูมันชาๆ ไปทุกคนลองฟังดูบ้างสิ เอาเพลงเดียวใส่วอร์คแมนฟังซ้ำๆ กันไปมาแล้วนอน  พอตื่นมาแล้วลองมาฟังจากวิทยุใหญ่ดู จะรู้สึกว่ามันแปลกๆ ไป ลองดูนะครับโอโนะ ซาโตชิครับ 

 โดโจวบุ!! 

คำถามว่า คำว่า ไดโจวบุ ภาษาอังกฤษ เรียกว่าอะไร คำตอบคือ I’m Allright  ครับ

เพลงของอาราชิเพลงใหม่เป็นเพลงประกอบของ C1000 Takeda ชื่อว่าเพลง Kitto Daijoubu โฆษณาก็ออกอากาศแล้วนะครับช่วงนี้เห็นบ่อยๆ  เลยทางทีวี ส่วนท่าเต้นเนี่ยก็น่ารักทีเดียว ถ้าลองเต้นตามจะคลายเครียดได้นะออกวันที่ 17 เดือน 5 ช่วยกันซื้อด้วยนะครับ

แต่ว่าตอนร้องเพลงเนี่ย มักจะร้องผิดบ่อยๆ อย่างตอนอัดเพลงก็ร้องผิดบ่อยๆ  เป็นเพลงที่ออกสไตล์แฮปปี้มากๆ ก่อนหน้านี้ก็ถ่ายพีวีเรียบร้อยแล้ว เอาตัวอาราชิใส่ใน 3G ก็ต้องไปเต้นบน Green Screen ด้วย รอดูกันนะครับโอโนะ ซาโตชิครับ 

   ปังยะซังคนใหม่ 

ผมเนี่ยตอนที่เด็กๆ เคยอยากเป็นเจ้าของร้านขายขนมปังเป็นความใฝ่ฝันครั้งแรกของผมเลยนะเนี่ย  เพราะว่าชอบกินขนมปังมากตอนเด็กๆ กินแต่ขนมปังอย่างเดียวก็เลยคิดว่าอยากเป็นเจ้าของร้านขนมปัง

แต่ว่าคนขายขนมปังเนี่ยก็จะต้องตื่นเช้าใช่ไหมส่วนตอนกลางคืนก็ต้องเริ่มทำไว้แล้วแต่ผมเนี่ย เรื่องทำขนมปัง ฝากคนอื่นทำได้ไหมผมขอตื่นมาสายๆ ก็ค่อยขายอย่างเดียว นี่เป็นไอเดียของผมแล้วตอนนี้ที่คิดได้คือขนมปังกาแฟ ไม่ใช่แค่ขนมปังรสกาแฟนะแต่เอากาแฟราดลงบนขนมปังไปเลย คล้ายๆ เป็นซุปอย่างนึงเรียกว่าเป็น “โคฮี่ปังซุป” กินขนมปังไปด้วยได้ดื่มกาแฟไปด้วย

ถ้าฮิตขึ้นมาคนจะได้ชมว่า โอ้โหสมเป็นไอเดียของโอโนะ ซาโตชิจริง ๆผมก็คงจะดีใจ

โอโนะ ซาโตชิครับ 

 เรื่องบัตรลดราคา 

ผมเนี่ยชอบพวกบัตรลดราคาอะไรอย่างนี้เหมือนกันนะครับ หรือว่าอย่างของเซลล์นี่ก็ชอบ

ก่อนหน้านี้ก็มีร้านเสื้อผ้าที่ลดราคาทุกอย่าง 50% off พอเห็นปั๊บนี่ก็รีบวิ่งเข้าไปเลยแต่ว่าช่วงนี้ไม่ค่อยได้ซื้อเสื้อผ้าเท่าไหร่ทุกวันๆ ก็เลยชุดเหมือนเดิม  อย่างกางเกงยีนส์ตัวนี้แหมมันเก่า แล้วก็สกปรกมากแล้ว ทั้งๆ ที่ตอนซื้อไม่มีรูสักอันด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้มีรู รอยขาดเต็มไปหมดเลย

แล้วผมเนี่ยเวลาวาดรูปพอสีมันเลอะปั๊บก็จะเอามือป้ายกับกางเกงตอนนี้มีทั้งสีเหลือง สีแดง สีขาว เปื้อนอยู่ที่กางเกงเต็มไปหมดไม่ค่อยได้ซักด้วย สกปรกมาก ๆ แต่ว่าซื้อมาถูกมากๆเลยนะ ซื้อมาเมื่อหนึ่งปีก่อนหน้านี้ ผมซื้อมาแค่ 4000 เยนเท่านั้นเองแล้วพอคนอื่นทักว่าปกติซื้อกันประมาณ 12,000 เยนไม่ใช่เหรอพอบอกว่าราคาแค่นั้นก็ตกใจกันไป ก็เลยชอบของเซลล์ครับ

โอโนะ ซาโตชิครับ

งึ้ยยย น่ารักๆๆๆ ไว้มาคอมเมนต์อีกรอบ วันนี้เวลาหมดละ